Pierwsza technika nazywa się deontologiczna, druga konsekwencjalistyczna

0

W szczególności w zachodnich demokracjach – których ułatwieniem, w teorii minimum, jest stawianie wszystkich mieszkańców na równi z państwem – opieka zdrowotna jest powszechnie postrzegana jako jeden z podstawowych parametrów prawidłowego funkcjonowania samego narodu.

Na przykład Stany Zjednoczone są zwykle krytykowane za system opieki zdrowotnej, uznawany za jeden z najmniej funkcjonujących elementów ich wolności

Ale czy jesteśmy pewni, że to rozumowanie nie jest uwarunkowane rodzajem hipochondrii? Właściwie, jeśli większość z nas uśmiecha się zdrowie odpowiednio pomimo nadmiernego zainteresowania, jakie hipochondryk poświęca zdrowiu i dobremu samopoczuciu, dokładnie jak możemy oczekiwać, że państwo

  • – które musi dodatkowo dbać o edukację i naukę, kulturę, sprawiedliwość, obronę, infrastrukturę, rozrywkę, emeryturę …
  • – czy ochrona zdrowia jest najwyższym priorytetem?

Czy skrajna uwaga nie byłaby równoważna zbiorowej hipochondrii? Mówiąc o regulacji, opisujemy, co jest słuszne, oddzielając to od tego, co pożyteczne: prośba o wzięcie pod uwagę odpowiedniego z tego powodu powodu nie oznacza szukania wsparcia, ale domaganie się tego, co jest uważane za należne.

Prawo może zdrowie być uwarunkowane

gdy zależy od wcześniejszych ustaleń między dwiema stronami, lub powszechne, gdy jest niezależne od umów i pochodzi od każdej osoby jako człowieka.

  • Żeby było jasne, zgodność z umową jest prawem warunkowym; wolność jest prawem uniwersalnym
  • Prawa dzielą się także na prawa niekorzystne i korzystne, to znaczy egzekwują w szczególności obowiązek zrobienia lub nie zrobienia czegoś.

Wolność obywatelska jest prawem niekorzystnym, ponieważ zabrania ingerencji w indywidualny wybór; prawo do edukacji jest raczej korzystne, biorąc pod uwagę, że zobowiązuje do budowania szkół, a także ram nauki dla obywateli.

Ostatecznie swobody obywatelskie dzielą się na moralne lub prawne, to znaczy opierają się na uczciwym lub prawnym standardzie.

Biorąc pod uwagę, że nie jest jasne, w jaki sposób można zweryfikować prawo do zdrowia na poziomie prawnym, w tym artykule zdrowie rozważymy prawo do zdrowia jako prawo etyczne.

Zwolennicy prawa do zdrowia i dobrego samopoczucia uważają je za prawo globalne, a zatem właściwe dla wszystkich ludzi i pozytywne, ponieważ zobowiązuje obszar do działania na rzecz zachowania zdrowia i dobrego samopoczucia ludzi.

W konsekwencji ludzie ci mają egalitarną wizję: każdy może czuć się dobrze – a także głosować na sprawiedliwość, edukację i naukę – ponieważ przede wszystkim wszyscy mamy być traktowani jak równi wobec państwa.

Tej wizji sprzeciwia się rzekomy zdrowie libertarianizm

zgodnie z którym godność i autonomia jednostki daje prawo do zarządzania i posiadania wszystkiego, co można uzyskać dzięki wymianie wolontariuszy.

Na przykład, jeśli protestuję przeciwko aborcji, mam prawo nie finansować aborcji innych ludzi z moich pieniędzy i odwrotnie, jeśli jestem za, mam prawo nie finansować macierzyństwa innych osób.

Libertarianizm utożsamia dobrobyt z domem i zgodnie z tym poglądem wszelkie publiczne zakłócenia są poważnym naruszeniem określonej wolności.

Tej wizji sprzeciwia się rzekomy zdrowie libertarianizm

W rezultacie mamy również 2 przeciwników. wizje oczywiście nie do pogodzenia: egalitaryzm, dla którego prawo do zdrowia ma fundamentalne znaczenie; libertarianizm, który również zaprzecza mu w imię wolności.

Spośród tych dwóch alternatyw, współczesne państwa wybrały przysłowiowe środki pośrednie: po ustaleniu priorytetów dla interwencji w branży zdrowia i dobrego samopoczucia, najpilniejsze są zapewniane przez państwo, podczas gdy autorytet osoby jest mniej ważny.

Z technicznego punktu widzenia jest to równoznaczne z poszukiwaniem ciągłej równowagi w zakresie infrastruktury zdrowia i dobrego zdrowie samopoczucia między tym, co osobiste, a społeczeństwem.

Ale jak dokładnie możemy ustalić tę strukturę władzy? Ponadto, zgodnie z nową zasadą zdrowia i dobrego samopoczucia, prawo do dobrego samopoczucia powinno gwarantować, jak widzieliśmy, dobrostan fizyczny, społeczny i psychiczny, to znaczy normalne możliwości niezbędne do sensownego życia i rozwój wolności. .

Weźmy jako przykład zarządzanie hormonem wzrostu u dzieci, które w przeciwnym razie z pewnością pozostałoby ograniczone: zgodnie z konwencjonalnym wzrokiem niski poziom jest stanem naturalnym, a nie stanem, a terapia jest tylko wyborem; zgodnie z zupełnie nowym standardem bycie krótkim wyklucza jednak problemy normalności wymagane dla poczucia własnej wartości, a zatem leczenie zaspokaja podstawową potrzebę.

Na co zatem wskazują typowe warunki?

A także, biorąc pod uwagę, że źródła krajów nie są nieograniczone, jakie problemy muszą wpływać na prawo do dobrego samopoczucia? Aby odpowiedzieć na te obawy i kontrolować wszystkie opcje związane ze zdarzeniami biologicznymi, w grę wchodzą wartości.

Co to są wartości? Przez wartości lub moralność rozumiemy ten zbiór nastawień, a także uczuć, które jednostka faktycznie zinternalizowała i które bierze pod uwagę racjonalnie uzasadnione (ze względu na to, że odpowiadają one lub są podtrzymywane przez idealną możliwą wiedzę).

Na co zatem wskazują typowe warunki?

To znaczenie obejmuje 2 główne aspekty wartości: element nostalgiczny lub emocjonalny, który sprawia, że ​​standardy etyczne przypominają tabu; część druga, która z drugiej strony, zakładając, że sentymenty moralne są racjonalnie uzasadnione, wyprowadza je z tabu.

Te dwa elementy wyróżniają dwa różne rodzaje zasad: z jednej strony dominujące w społeczeństwie wartości zdrowego rozsądku, na które składają się wszystkie opinie uzyskane i zatwierdzone bez krytycznej i logicznej analizy (a konkretnie te zdania rosły w dzieciństwie). ), który pełni funkcję etycznego języka ojczystego; z drugiej strony, gdy specyfika próbuje przekroczyć wartości zdrowego rozsądku, szukając logicznego powodu w imieniu opinii, ważnych wartości.

Jak można uzasadnić punkt widzenia? Rozważmy na przykład mit Ezopa Wilka! Wilk !: Strażnik musi pilnować baranka w wiosce, a także lubi krzyczeć Wilk! Wilk! aby w żartach podnieść całą wioskę; kiedy wilk zdrowie naprawdę przyjdzie, nie wierzy się strażnikowi, tak samo jak wilk pożera go i owce.

W obliczu tej historii mamy dwie realne strategie: jedna nie może istnieć, ponieważ jest nieprawidłowa, co jest równoznaczne z stwierdzeniem, że nie trzeba kłamać, ponieważ nie należy kłamać; albo nie powinieneś kłamać, ponieważ konsekwencje kłamstwa mogą być naprawdę znaczące.

Dla deontologa zarówno wartości, jak i zakazy stoją same w sobie, ex ante, natomiast dla konsekwencjalizmu sprawiedliwość działania zależy od czynników, które należy wziąć pod uwagę w następstwie działania, czyli przesłania byłego małżonka.

Konsekwencjalista stara się zatem zoptymalizować reperkusje w imię dobrobytu

Jednak automatycznie pojawia się obawa: czyje dobro jest brane pod uwagę? Odpowiedź identyfikuje dwie różne wersje konsekwencjalizmu: utylitarysta skupi się na dobrobycie jak najlepszej różnorodności ludzi; egoista z pewnością pomyśli o właściwym działaniu, które ma pozytywne skutki tylko dla niego samego.

Z tego powodu egoista używa powiedzenia „Kochaj bliźniego jak na własną rękę” (np. Pożegnaj się lub znacznie mniej), podczas gdy utylitarysta z pewnością przygotuje się do poświęcenia (również zbyt dużego) dla tego obszaru.

Z drugiej strony, zasady deontologiczne uwzględniają istnienie zakazów, a także bezwzględną wartość etyczną, to znaczy nie zezwalają na jakiekolwiek odstępstwa dla żadnego czynnika.

W tej linii Kant potwierdził, że szczególną cechą imperatywu moralnego jest jego kategoryczność: nigdy nie wolno istnieć, ani łamać przysięgi.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj